تدريس آيت اللّه مامقانى از هنگام اقامتش در تبريز ، به تدريس شرح لمعه و قوانين پرداخت . در مجلس درسش ، شمار بسيارى گردآمدند ، و آوازهء تدريس او در محافل علمى تبريز طنين‌افكن شد ، و اين همه 8 سال به طول انجاميد . سپس در سال 1270 ه . ق به نجف اشرف مهاجرت كرد ، و به تحصيل و تدريس متون پرداخت . زمانى كه وى از استادش مرحوم كوه كمرى - به علت بيمارى و فلج ايشان - جدا شد ، مستقلا به تدريس و تأليف اشتغال ورزيد . وى در صبح به تدريس فقه - كه بيش از 200 نفر در آن شركت مىجستند - و هنگام عصر به تدريس اصول - با شركت بيش از 500 نفر - در مسجد صاحب جواهر مىپرداخت . « 1 » تمام فضلا و طلاب ترك و اكثر فضلاى نجف ، منحصرا به درس ايشان و فاضل شرابيانى حاضر مىشدند . پس از وفات شرابيانى بود كه آوازهء مرجعيت و تدريس او در حوزه‌هاى علمى شيعه طنين‌افكن شد ، و محفل درسى وى يكى از باشكوهترين درسهاى حوزهء نجف گرديد . شاگردان برخى از شاگردان آن مرد بزرگ عبارتند از : 1 . آقا سيد ابو الحسن موسوى اصفهانى ( 1284 - 1365 ه . ق ) ، صاحب

--> - كاشف الغطاء را هم يكى ديگر از استادان مرحوم مامقانى نگاشته است . در حالى كه درست چنان است كه شيخ مهدى كاشف الغطاء فرزند آيت اللّه شيخ على كاشف الغطاء فرزند شيخ جعفر كبير ، استاد مرحوم مامقانى بوده است ، زيرا علامه على كاشف الغطاء در سال 1240 ه ق بدرود حيات گفت ، و در آن وقت مامقانى 2 ساله بود . ر . ك : آل محبوبة ، ماضى النجف و حاضرها ، ج 3 ، ص 253 . ( 1 ) . آل محبوبة ، ماضى النجف و حاضرها ، ج 3 ، ص 253 ؛ گويند ؛ هرچند از او خواهش كردند تا مجلس درس خويش را به مسجد هندى منتقل كند ، قبول نكرد و فرمود : مىخواهم از قبر صاحب جواهر تبرك بجويم . ر . ك : مامقانى ، مخزن المعانى ، ص 231 .